Ik schreef een nieuw blog over het belang van context in relatie tot HB en HSP. Wanneer een hoogsensitief meisje vaak dichtklapt bij een zeer directe, luidruchtige leerkracht, wordt er al snel gedacht in termen als angstig, sociaal onhandig of zelfs aan diagnoses als autisme. Wanneer een hoogbegaafde jongen uit verveling en frustratie door de klas beweegt, komt een diagnose voor ADHD soms snel in beeld. Ergens kan ik er begrip voor hebben dat gedrag dat afwijkt van de norm vragen oproept. Tegelijkertijd schuilt daar ook een risico in. In de neiging om gedrag snel te classificeren, vergeten we soms de belangrijkste vraag: wat gebeurt hier in de wisselwerking tussen dit kind en diens omgeving? Niet elk gedrag dat op ADHD of autisme lijkt, komt voort uit een ontwikkelingsstoornis. Sommige gedragskenmerken passen ook bij hoogsensitiviteit, hoogbegaafdheid, onveilige hechting, chronische stress, (micro) trauma of een langdurige mismatch met de omgeving. Verder lezen? Dat kan hier
|
